property CharacterCount: Integer; // read only
CharacterCount شمار نویسههایی را که PDFium روی FPDF_TEXTPAGE صفحهٔ فعال تشخیص میدهد برمیگرداند — همان نمایهگذاری که Character[Index]، CharacterRectangle[Index]، CharacterOrigin[Index] و لایهٔ جستوجو / گزینش را پشتیبانی میکند. این شمارش نویسهنگارها را پس از تفکیک ToUnicode CMap بازتاب میدهد، بنابراین هر مدخل به یک نقطهٔ کد Unicode همانگونه که PDFium رمزگشایی کرده اشاره دارد، نه به یک نویسهنگار برنامهٔ قلم PDF
مقدار 0 است وقتی Active برابر False باشد، وقتی صفحه محتوای متنی ندارد (صفحات تمامتصویر / برداری)، یا وقتی محتوای متنی با قلمهایی رسم شده که ToUnicode CMap ندارند و هیچ روش بازگشتی هم نتوانسته آنها را رمزگشایی کند. PDFium همچنین نویسههای فاصلهٔ «تولیدشده»ای را که برای مدلکردن شکست خط و مرزهای واژه میسازد شامل میشود — برای تشخیص نویسهنگارهای واقعی از مصنوعیها CharacterGenerated[Index] را بررسی کنید
حلقهٔ معمول for I := 0 to Pdf.CharacterCount - 1 do است، که در آن Pdf.Character[I] یک WideChar برمیگرداند. الحاق اینها در یک رشتهٔ واحد، محتوای متنی صفحه را به ترتیب خواندن به دست میدهد؛ خود CharacterCount پس از تجزیهٔ صفحه O(1) است؛ دسترسیهای نمایهای کار تکنویسهای را انجام میدهند
CharacterMapError[Index] استفاده کنید؛ اینها معمولاً به OCR یا بازرسی برنامهٔ قلم نیاز دارند
var S: string;
var I: Integer;
SetLength(S, Pdf1.CharacterCount);
for I := 1 to Length(S) do
S[I] := Pdf1.Character[I - 1];
Memo1.Lines.Add(S);