AddSubsettedFontA

Tekst, Czcionki

Opis

Końcowa litera A oznacza punkt wejścia DLL ANSI (char); powierzchnia ActiveX/COM udostępnia wyłącznie postać Unicode. Zachowanie jest identyczne jak w AddSubsettedFont, a argumenty ciągów są interpretowane przy użyciu bieżącej strony kodowej SetAnsiMode

Ta funkcja służy do osadzania "podzbioru" czcionki. Oznacza to, że osadzane są tylko informacje o czcionce dla określonych znaków, co zmniejsza rozmiar dokumentu. Funkcja umożliwia również osadzenie dowolnego znaku Unicode, dzięki czemu można używać znaków języka chińskiego, japońskiego, koreańskiego i innych języków.

Nowsza funkcja AddTrueTypeSubsettedFont zapewnia bardziej zaawansowaną obsługę podzbiorów czcionek.

Składnia

Delphi

Function DLAddSubsettedFontA(InstanceID: Integer; FontName: PAnsiChar; CharsetIndex: Integer; SubsetChars: PAnsiChar): Integer;

DLL

int DLAddSubsettedFontA(int InstanceID, const char * FontName, int CharsetIndex, const char * SubsetChars);

Parametry

FontName	Nazwa instalowanej czcionki TrueType. Może to być nazwa czcionki widoczna w folderze Windows\Fonts (na przykład "Times New Roman Bold") albo nazwa rodziny czcionek z opcjonalnym określeniem stylu w nawiasach kwadratowych (na przykład "Times New Roman [BoldItalic]"). Dopuszczalne opcjonalne określenia: [Bold], [Italic] lub [BoldItalic].
CharsetIndex	Należy wskazać zestaw znaków zawierający znaki, które mają znaleźć się w podzbiorze: 1 = ANSI 2 = Default 3 = Symbol 4 = Shift JIS 5 = Hangeul 6 = GB2312 7 = Chinese Big 5 8 = OEM 9 = Johab 10 = Hebrew 11 = Arabic 12 = Greek 13 = Turkish 14 = Vietnamese 15 = Thai 16 = East Europe 17 = Russian 18 = Mac 19 = Baltic
SubsetChars	Ciąg zawierający znaki, które mają znaleźć się w podzbiorze. Powtórzone znaki są ignorowane. W dowolnym podzbiorze czcionki można umieścić maksymalnie 255 znaków. Można osadzić dowolny znak Unicode, lecz należy upewnić się, że jest dostępny w określonym zestawie znaków.

Wartości zwracane

0	Nie można dodać czcionki podzbiorowej albo parametr CharSet był poza zakresem
Non-zero	FontID dodanej czcionki. Tego identyfikatora można użyć z funkcją SelectFont do wybrania czcionki.